چند روز قبل تر بخاطر حرفهای بیربط ونابجای یکیخیلی عصبانی شدم و حتی نوشته ای اینجا چسبانیدم در راستای خفه کردن !بعد یقۀ خودم را گرفتم که اصلا توچرا باید با همچین آدمهایی دمخور بوده باشی که حالا اینطور بشود ؟!اما یقه اش را خیلی زود ول کردم...بغلش هم کردم حتی..گفتم اشتباه کردی وحق هم داشتی اشتباه کنی.....

من یک دوست دارم از نوع خوبش ...خیلی خیلی خوب وششدانگ ش !که نه هم را دیده ایم نه قرار است ببینیم ..اما شرط و آداب و حــق دوستی را آنچنان تمام وکمال به جا آورده که ...که همین الان که دارم از او مینویسم یک لبخند گــُـــنده روی لبهایم می نشیند ...دوستی که یکبار حتی سرش را به طاق کوبیدم...کوبیـــــــــــ...

اما دوست من با طیـــّاره آمد'>آمد ! باران هم نمی آمد !وقتی دیدمش خودم را آمادۀ یک بغل ِ ســـفت ِ گـــُـــندۀ جانانه کرده بودم که ..پیش از آن مراسم ِ چــِــلانــِــش ! ..قبل از آنکه بخواهد دستانش را برایم بازکند...یکهو لبخند همیشگی روی صورتش محو شد وجایش را به اشکی جدی داد که ریخت در چشمان زیبایش ......

آدمها هیچ چیز را فراموش نمیکنند ..فقط انگار دردش یا مزۀ بسی خوشمزه اش ...کمی کمرنگ میشود ..شاید حتی کم هم نشود اما تغییر میکند ..اوهوم..ما دچار فراموشی نمیشویم ..بلکه خودمان تصمیم میگیریم یک چیزهایی را یادمان نیاید ...ویا اگر یادمان افتاد بادمپایی ابری ِ سبز میفتیم دنبال آن گوشه از مغزمان که انگشتش ...

دارم توی ذهنم از این تکه از تقویم طفره میروم ...دیگر خـــــــــــــوب میدانم که این یک کابوس نیست که بتوانم از آن بپرم ...دیگر پشت صدای هیــــچ زنگ تلفنی  تو در انتظار ننشسته ای ...دیگر هیــــــــــــچ سجاده ای که در هـــــــــــر کجای دنیا گسترده شده باشد عطر نفس های تورا ...وخیسی نگاه ِ خوشرنگ ت  ...

از حوالی ظهر تا همین حالا   دچار یک نوع   ولع ِ خوردن  ِ عصبی شده ام ...وخداراشکر که به واسطۀ   هفتۀ شلوغی که گذشت ومجال خرید کردن را ازمن گرفت  ونیز به خاطر پیوستن ِ به  کمپین ِ این روزهای      نخریم تا شاید اتفاقی بیفتد !  هوس ِ هرکوفتی که میکردم را ....نداشتم !البته از رو نمیرفتم و جای خالی ش را ...

امروز  که بعد از یک هفتــــــــۀ بسی شلوغ ..که از شنبه تا خود ِ پنجشنبه اش را رسما دویده بودم ...ولو شده  درفضای پشت پنجره  به خرامیدن گربۀ نسبتا مسن روی دیوار نگاه میکردمدچار اعتراف صادقانه ای شدم ..  : ببین دخترک ِ چموش ِ نسبتا  آرام ... که گاهی لابلای نشخوارهای نرسیده ات !   تــزهای فمنیسمی ازخود...

از موسسه قدیم پیام دادند که یک گروه از معلمها درست کرده ایم در فلان  پیام رسان ...توهم بیا .اول میخواستم طفره بروم ..به خاطر یک آدم ..!بعد به خودم گفتم به خاطر یک نفر  که دیگر نیست  میخواهی چندنفر را  که هستند  اذیت کنی؟  وارد آن فضا شدم ...دخترکی در درونم میگفت&nb

یکی  که تا    دو صبح ...گوشی به دست ...پای دیوانگی های نیمه شبت بیداربماند ...و با خل بازی هایت خل بشود ...معنای واقعی  واژۀ دوست و دوستی است .. مرسی که امشب همراه  خل و چل بازی هایم بودی  ..و شکلک هایم را از توی قاب گوشی تحمل کردی...   فاطمه ..

امروز  داشتم با یک دوست صحبت میکردم ...یکهو انگار که خزیده باشم توی اتاقک اعتراف ...یک چیزهایی را  ریختم روی داریه  ( دایره ) ..چیزهایی شبیه     باگ   یا   خلا   شاید ...آن دوست هم در نقش        پدر روحانی ِ  زورکی

 این پنجشنبه  ... من قابلیت مردن  دارم ... این پنجشنبه ... من اگر سگ جان نبودم ... میتوانستم بمیرم .. باید می مردم... باید بمیرم . و رازش را .... فقط    دو نفر از دوستانم میدانند که   فقط   یکی شان اینجا را میخوانـــَـــد ..    الان حوالی یک بامداد .. به همان دوست گفتم  صدای قلبم را در همسایگی ِ قبر...

به خدایت بگو ...هفته بعد که برای تولدت  ....صورتم را بر صورت آن سنگ ِ هیشــــــه ســــرد گذاشتم ...آن روزی که چشمهایم  سرمای سنگ را شستند ...سرش را بالاتر بگیرد ..وبرای تولد شصت وسه سالگی ات      که به آن نرسیدی ...!یک دل سیــــــــــــــــــــر      دست بزند ...Adblock test (Why?)

از خرداد تا حالا که بهمن است ..خیلی ها  من را ندیده اند...رخ به رخ که اصلا ..فاطمه  آن غروب که رفتم ودرحیاطشان نشستیم و دوساعتی حرف زدیم ...از فردای    همان غروب و حیاط        تا همین پریشب ...لابلای هرصحبت مان   یکهو آه جانسوزی  میکشد و حس میکنم روی دماغش چین می افتد وبا صدای سوزناکی میگوید  چه کرد...

آشفتگی    ناخن هایش را انداخته زیرپوست صورتم ...وانگشتهایش را لابلای گیسوانم ....ولگدهایش را به دیافراگم ِ نامحترم  میکوبد ...و من همــــــــــــــــــــــۀ این هجوم را میریزم در دفترهایم ... هنوز تمام نشده که ..نوتیفیکیشن پیام  ِ دو دوست میجهد بالای صفحۀ گوشی...لبخند کمرنگی ســـُـــر میخورد از کنار...

 آدمی که در مرزهای لبریز شدن باشد  به احتمال زباد شبیه دیوانه های خطرناک رفتار میکندو دراین مواقع لازم است یکی  " افسارش" را بکِشد...!امروز از آن روزهای به غایت مزخرف ِ گَند !

آدمها باید سهمیهء اشک داشته باشند....دقایقی برای گریستن...هر روز  !و کسی نپرسد   چرا ؟!نپرسد    چه شده؟!بدانند که دارد از سهمیه اش خرج میکند...آدمها باید بتوانند ..روی خط کشی

قهرم...با دنیا قهرم....و با خدایش هم !...مگر دلجویی کند  ...          ..!!!چنددقیقه قبل غر زدم..به گوشهایی همیشه شنوا که این روزها حق شان غر        .

کرونا به زیان پیرمرد دست فروش ِ سرگذر که هرروز بساط ش را توی پیاده رو دقیقا زیر سایه پل عابر پیاده می گسترانید ..تمام خواهد شد.. کرونا امیدهای مادرِ نان آور خانه را ...که هرروز ساعتها درواگن های م

یک روز ... خـــــــــــــــیلی سال بعد.. درته یکی ازجیبهای کـُـتی نفتالین آلود ! .. ته ماندۀ دستهای غریبه ای را پیداخواهی کرد که خـــــــــــــیلی تنگ.. در آغوش کشیده اند محیط ِ بالای جیب ها را...

یک دوستی داشتم که موسیقی سرش میشد ..وخیلی هم سعی میکرد که سر من هم بشود ..!و در این راه از هیـــــــــــــــچ تلاشی ولو به قیمت ِ آزار از نوع راستکی ش!!! رو گردان نبود ها .. میگویند م