من از آن معلم هایی هستم که مطلب را با مثالی به جا ..در عمیــق ترین نقطۀ فکری شاگردانم ..برای همیشه حک میکنم واین کار را خوب بلدم ...! حالا هم مثالی در این دفتر ثبت میکنم ... شبیه بیمار ِ درحال احت

برای دختری که هــــــــــــــرگز نخواهم داشت : اگر به فرض محال این سطرها را میخوانی ..پس به فرضی محـــــــــــــــــــــال تر تو را دارم ... تو را که به قطعیت !

صبح از درد پاهام بیدار شدم ..تاریکی هوا رو از پشت پرده میتونستم به وضوح ببینم...میدونستم هنوز آفتاب درنیومده ...داشتم فکرمیکردم یعنی اذان گفتن ؟؟!بعـــد شیطان خانــوم ِ بسی محبوبم ! اومد درگوشم گفت ب

باچندتا از بچه های دورۀ دبیرستان رفته بودیم بیرون...توی فودکورت ِ مزبور ..رفته بودم منو رو ازیکی از رستوران ها بگیرم ببرم باهم یه چیزی انتخاب کنیم ..که موقع برگشت به سمت میز..دیدم اون دوتای دیگه

امروز صبح " ن" اونور ِ خط داشت با نگرانی از آیندۀ نامعلومش حرف میزد ..گفت میترسم...گفت نمیدونم چی بشه . گفتم حالا که نمیدونی پس بیخود جلوجلو خودخوری نکن ..وقتی هم افتادی توی مشکل..به توانایی های زیـ

میگفتم و میگفتم و گفتم ... نشنیدی و نشنیدم و گم شد ......!

آذری گفت حالم خوب نیست به خدا ...اینطور ادامه داربشه شک ندارم بلایی سرم میاد ...گفتم دور ازجون !بعد توی دلم گفتم ..دیگه عـــادت کردم به اینکه آدمها ترسی از نبودن شون نداشته باشند ...نترسد بعد از اون

خواستم برم بگم ...نمیدونم دقیقا به کدومش اعتقـــاد داری...ولی نه شرعا ..نه اخلاقا ...نه هیچ جور ِ آدمیزادی ِ انسان وارانه ای که حساب کنی...الان دیگه حـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــق ند

وقتی .. یک عمــــــــــــــــــــــــر ... سعی کرده باشی.. به کسی که .. نیست ....! وفادارباشی و خیانت نکنی.. یهو یه روز .. طوری به خودت خیانت میکنی که .. حتی با سنگســـار هم دلت خنک نشه ...!

ومن چشمهایم را ... ومن گیسوانم را ... ومن دستهـــــــــــایم را .. ومن من را .. باختم!

می توانی بروی قصه و رویا بشویراهی ِ دورترین نقطۀ دنیا بشوی.. ساده نگذشتم از این عشق ، خودت می دانیمن زمینگیر شدم تا تو ، مبادا بشوی.. آی ! مثل خوره این فکر عذابم می داد ؛چوب ما را بخوری ، ورد زبان

آدمی که می میرد و میداند که در حال مردن است را باید جدی گرفت .. مرگـــــــــــــ حافظۀ آدمها را قوی تر میکند .... هیچ کسی بعد از مردنش آدم ِ ســابق نمیشود ...

برای مُچاله کردن یک قوطی ِ نوشابه یا پاکت ِ شیرقهوه ...فقط کافی است از بیرون .. فشـــــــــــــــــــــــارش بدهی...فشــــــــــار ..! ولی برای له کردن یک آدم ..از درون لبریزش کن ..پــُــر از اندوه

میگویند دور ِ آن میدان شهــر ..دربعضی از ساعتهای روز ...دیوانه ای می نشیند که بی آزار است .. با پرنده ها حرف میزند ..گربه ها را نوازش میکند ...به همــــه سلام میدهد ...وگاهی حرفهای رهگذارن یا مغ

در عرض ِ کمتر از 24 ساعت ..دونفر گفته اند خوش به حال ِ کسی که تو عاشقش بوده باشی ..واین حرفشان نه تنها خرکیف و کیفورم نکرده ...بلکه شبیه خنجری که با دست ِ متصل به آن ..حجاب ِ دیافراگم را شکافته با

گفت بدبختی اینجاست نه اهل ِ دودی نه پیک و گیلاس..نه با مهمونی حالت خوب میشه نه تو ازدحام وفشار ِ امامزاده ...کلا عتیقه ای !.. لبخند زدم ... گفت نیشت هم که همیشـــۀ خدا بازه .. گفتم تو دند

پس این آلزایمر ِ لعنتی به چه دردم میخورد اگر قرار نیست فراموش کنم ؟! ...

حقّت نیست که بدانی ..ولی حق داری که بدانی ..!این روزها میروم و روی نیمکت ِ رنگ و رفتۀ پارک ِ نزدیک خانه می نشینم .. یکی هم هست که انگار آن نیمکت را خیلی دوست دارد ... من کتاب شعر ورق میزنم و او در ب

اولین بار که دیدمش ..یک حرفی زد که چانه ام بی اختیار لرزید و اشکهایم بی اختیارتر سرازیر شدند ..گفتم خداحافظ ! به خنده ای گفت : " فـــــــــــرار چرا ؟! ...بایست وشیرزنانه ! دفاع کن .." همان مو

هرشب ...بارها وبارها وبارها....از لبه ء پرتگاه ها و بلندی ِپله ها و بالای پُل ها پرت میشوم... همهء گلویم جیغ میشود ...همهء چشمهایم ترس....همه ء استخوانهایم ... خُرد ! صبح..چشمهایی را که از ترس ، زی